Franse kaassoesjes op een grijze dag

Ondanks de grijze lucht en de laaghangende mist was ik in Franse sferen in mijn kleine stadskeukentje afgelopen week. Geïnspireerd door de tentoonstelling in het gemeentemuseum in Den Haag (Hubert de Givenchy's ode aan Audrey Hepburn) en het running diner kids hier in de buurt (waarbij we onze woonkamer omtoverde tot "Bistro Ratatouille") maakte ik soesjes met roquefort en walnoten. En terwijl buiten de lucht langzaam zwaarder werd en kleine druppeltjes de struiken en bomen in het stadstuintje o, zo zachtjes lieten glanzen, vulden de delicate geuren uit mijn oven langzaam het huis.

Het licht in huis kleurde zachtblauw en vormde zo de perfecte achtergrond voor een ongeplande fotosessie met jongste dochter terwijl we samen ongeduldig wachtten tot de soesjes voldoende afgekoeld waren om te proeven. 

Ik ben zo blij met hoe de foto's zijn geworden. Ze laten mijn dochter zien zoals ze is: pittig maar lief en vol energie. Haar ogen weerspiegelen de avonturen en verhalen waar ze me overdag over vertelt en waar ze 's avonds van droomt. Mijn mooie Vermeermeisje.   

En de soesjes? Die bleken zo lekker dat ik ze later die week nog een keertje bakte. Samen met een petit glaasje port waren ze de perfecte snack na mijn herfstige fotowandeling door een klein maar mysterieus bos, hier een uurtje vandaan. 

Een goed boek erbij en laat die regen en wind nog maar even voortrazen. Eventjes nog zodat ik knus kan wegkruipen binnen tot het voorjaar echt weer hier is.

Voor de soesjes gebruikte ik het recept van Mimi Thorisson uit "A kitchen in France". Je kunt hier iets soortgelijks vinden van haar  - de roquefort en walnoten voeg je net voor het vormen van de soesjes op de bakplaat aan het deeg toe. 

Despite the grey sky and the low-slung fog I was in a French mood this week in my little city kitchen. Inspired by the exhibiton on Givenchy and Audrey Hepburn in The Hague and the running diner kids we had in our neighbourhood (when we turned our livingroom in 'Bistro Ratatouille") I baked little puffs with roquefort and walnuts. And while the sky outside turned even heavier and little droplets turned the bushes and trees in the city garden ever so slightly shiny, delicate smells from the oven filled the house.

The light turned to a soft lightblue and made the perfect backdrop for an unplanned photoshoot with my youngest daughter while we waited impatiently for the puffs to cool down. 

I love how the photos turned out. They show my daugther exactly how she is: keen but sweet and full of energy. Her eyes reflect the stories and adventures she tells me during the day and of which she dreams in the night. My beautiful "Vermeer girl".

And the puffs? They were so good I baked them again later that week. With a petit glas of port they were the perfect snack after my photowander through a tiny but mysterious forest an hour from here. With a good book as company I don't mind if the wind and rains keep going. Just a little bit longer so I can snuggle up inside until spring is really here.

For the puffs I used a recipe from Mimi Thorisson from her cookbook "A kitchen in France". Here you can find a similar recipe of her - you need to add the roquefort and walnuts just before you form the puffs on the baking tray.

Rondje Rotterdam

Afgelopen zondagochtend ging ik alleen met oudste dochter op pad. We hadden een missie: in Hotel New York bovenin zitten aan een tafeltje voor 2 met koffie, limonade en een taartje. Sinds het verjaardagsfeestje van haar oma (dat we daar eind vorig jaar gevierd hebben) heeft ze dat in haar hoofd en af en toe komt dat omhoog geborreld: "Mam, wanneer gaan we nou een taartje eten aan dat kleine tafeltje bovenin dat grote restaurant?" (in de plaatselijke supermarkt rond een uurtje of vijf 's middags) of "mam, kunnen we nu een taartje gaan eten met z'n tweeën?" (half 8 's ochtends op 2e Paasdag). Het kwam er maar niet van.

Maar afgelopen zondagochtend was het eindelijk zover. Een klein stukje op de fiets en een rustiek metroritje verder en daar waren we...'waar we moesten wezen, omdat we wisten waar we moesten zijn'. Helaas bleek het tafeltje bovenin niet beschikbaar omdat die plekken gereserveerd zijn voor de hotelgasten 's ochtends. Daar moeten we dus nog een keertje heen als we zin hebben in een wijntje, appelsap en wat hartigs om te knabbelen - vrees dat ik die het komende half jaar op onmogelijke momenten weer voorbij hoor komen ("Mama, kunnen we vandaag appelsap gaan drinken aan dat ene tafeltje?" - half zes, bij het ophalen van de bso).

Maar we hebben het super gezellig gehad aan een ander tafeltje, met uitzicht op de Maas en een gigantische verrekijker binnen handbereik.

Na afloop nog een rondje op de Kaap, over de brug met slotjes, langs de Fenix Food Factory (die helaas pas om twaalf uur opengaat op zondag; wij waren dus ruim 2 uur te vroeg), De Zeeuwse Meisjes en Theater Walhalla. Het voelde een beetje alsof we 's ochtends vroeg op de Parade liepen...

Het is dus helemaal niet erg dat we binnenkort nog een keertje 's middags moeten gaan; dan kunnen we al deze leuke plekjes ook in vol bedrijf meemaken. Nu konden we ons alleen vergapen aan de etalages met onze gezamenlijke favorieten: bloemen en chocola. 

Franse stoofpeertjes

In de vorige post had ik het al over de peertjes die bijna heksensoep waren geworden. Gelukkig heb ik ze op tijd van dit troosteloze einde kunnen redden want wat werden ze mooi toen ik ze uiteindelijk stoofden. En heerlijk bovendien! 

Normaal zou ik nooit denken aan iets als 'peertjes stoven' (is dat niet heel ingewikkeld, met melige, laffe peren als resultaat?) maar ik kreeg een zak vol schattige exemplaren cadeau en alsof het lot er mee speelde, ontving ik niet veel later via de post het kookboek van Mimi Thorisson, "A kitchen in France" (een absolute kerstcadeautip voor mensen die van lekker koken, Frankrijk en mooie fotografie houden!).
Het staat vol heerlijke Franse recepten, mooie verhalen en werkelijk schitterende foto's (gemaakt door haar echtgenoot Oddur Thorisson). Naast dat ik gelijk zin kreeg om naar een Frans château te verhuizen met de familie en er daar ook nog maar een roedel katten bij te nemen (hoewel zij 20 honden hebben, maar daar begin ik natuurlijk niet aan), kreeg ik ook enorme zin om te koken. En dan niet een ordinair roerei met wat kruiden, maar voor mijn doen best ingewikkelde, Franse dingen. 

Helaas viel dit nieuwe kookelan exact samen met een oven die er mee op hield. Naast wat afgebroken knopjes, een kapot handvat (lang leven duct tape!) en een ingebouwde wekker die het precies een week heeft gedaan, werd hij nu ook niet meer warm. Jammer dat ik daar pas achter kwam toen de ovenpatat al anderhalf uur bleek lag te sudderen en mijn kinderen om half zeven groen van de honger aan de inhoud van de fruitschaal begonnen. De grote grill er maar overheen gegooid en gelijk de "witgoedman" gebeld.  

Inmiddels zijn we een nieuw verwarmingsonderdeel, een bak met geld en een woelig levensverhaal van de witgoedman verder maar hij doet het weer als een zonnetje. En nu ben ik niet meer te stuiten.
De stoofpeertjes van Mimi ( Pears à la Médocaine - er gaat een hele fles rode wijn in!) waren het eerste dat ik maakte en het was het wachten meer dan waard! Ik serveerde het met de roomkaastopping van de wortelmuffins van Sophie Dahl waar ik eerder al over schreef. Hieronder het door mij vertaalde recept, inclusief dat van de Engelse creme. De credits gaan uiteraard geheel naar Mimi en Sophie.

Pears à la Médocaine

Nodig

6 à 8 stoofperen

ongeveer 750 ml droge, rode wijn

350 gr suiker

1/2 vanillestokje (zaadjes er uit geschraapt, maar bewaar ook het stokje!)

1 kaneelstokje

2 laurierblaadjes

2 steranijsjes

Gooi alles (behalve de peertjes) bij elkaar in een pan met een dikke bodem, roer totdat de suiker is opgelost en breng aan de kook. Zet de peertjes er voorzichtig bij, doe de deksel op de pan en laat ze ongeveer 30 minuten zachtjes sudderen. 

Laat de peertjes goed afkoelen en zet ze dan, in de siroop, minimaal 24 uur in de koelkast.  

Heerlijk in combinatie met:

Roomkaasmengsel van Sophie Dahl

Nodig

250 gr roomkaas (ik gebruikte mascarpone)

60 gr poedersuiker

andere helft van het vanillestokje (maar dit keer alleen de zaadjes)

geraspte schil en sap van 1 citroen

Klop de roomkaas met de poedersuiker en de vanillezaadjes door elkaar. Voeg dan de geraspte schil en beetje bij beetje het sap van de citroen toe. Proef tussendoor of het niet te zuur wordt. 

Bon appétit en enjoy!

De foto's van mijn meiden maakte ik trouwens afgelopen zondag gewoon hier in Rotterdam en bleken prachtig te combineren met de peertjes! Een Frans-Engelse post met een Hollands tintje dus.

Parade 2012

Gisteren zijn we met het hele circus (exclusief katten - al had Edgar ongetwijfeld graag mee gegaan) naar de Parade geweest.
We hebben een briljante kindervoorstelling gezien, gedanst in de silent disco, zelf poffertjes gebakken en de kinderen zijn "duizend miljoen" rondjes in de zweefmolen geweest tot ze groen zagen: uiteraard willen ze vandaag weer.

Yesterday we went to the Parade with our whole circus (minus the cats - although I think Edgar would have loved it).
We saw a brilliant kids performance, danced in the silent disco, baked our own poffertjes and the kids took a "thousand million" rides in the giant's-stride until they turned green: of course they want to go again today.

Hartjes uit Rotterdam