Spinnencake en heksensoep

Halloween is hier thuis inmiddels uitgegroeid tot een gigantisch verkleed- en snoepfestijn. Hoewel dat eerste vooral een noodzakelijk kwaad is om zoveel mogelijk snoep binnen te halen en het helaas dus vooral uitloopt op het laatste. "Nee mama, dat zakje is veel te klein...dat moet echt groter", kreeg ik te horen toen ik ze een diepvrieszakje (nota bene extra groot!!) wilde meegeven op hun tocht. Uiteindelijk zijn ze vertrokken met ieder een stevig formaat Albert Heijn tas. Die ze aan het einde van de avond bulkend vol weer binnen sleepten. 

Ik heb zelf een wat romantischer beeld bij het hele gebeuren. Bij Halloween denk ik aan kunstig uitgeholde pompoenen met flikkerende kaarsjes er in, zelfgefreubelde spinnencake en heerlijke, dampende heksensoep (bijvoorbeeld van pompoen, kastanje of knoflook). 

Helaas heeft heksensoep in ons huis inmiddels een heel andere connotatie. Twee winters geleden heeft 'meneer-de-echtgenoot' eens weken rondgereden in een auto waarin een wolk niet te traceren mestlucht hing. Ik denk dat het begin maart was dat er, na een grondige inspectie door hem, een zak met spruiten uit de achterbak tevoorschijn kwam. "An, weet jij wat dit is?" 

Het bleek een nog na dampend rekwisiet van een modeshoot van begin januari. Van de knapperige spruitjes had ik een leuke winterketting geregen die het op de foto heel leuk deed maar die, achter in de auto met de verwarming op "kernsplitstemperatuur", iets minder goed tot zijn recht kwam.  

Een paar weken terug, tijdens een ritje naar de plaatselijke dierentuin, had 'meneer-de-echtgenoot' een déja-vu. Of liever gezegd een déja-senti: een behoorlijke mauvaise odeur vulde de auto. En inderdaad, halverwege de rit hield jongste dochter triomfantelijk een zak met stinkende prut omhoog. Wat eens heerlijke sappige tomaten van oma's moestuin waren, was nu een klotsende bruine heksensoep in een plastic zak geworden. Zelfs met alle ramen open en een extra dot gas lukte het niet om de lucht weg te krijgen.

Ik heb mijn leermomentjes inmiddels dus wel gehad. Toch duurde het laatst nog een dag of drie voordat ik dacht aan de zak met schattige stoofpeertjes die ik van An had gekregen tijdens een verjaardag in Breda (waar ik met de auto heen was gegaan!). 

Inmiddels zijn die gelukkig succesvol verwerkt tot een heerlijk nagerecht, met dank aan een geweldig recept van Mimi Thorisson. Maar daarover in een later blogje meer!

Fijn herfstweekend!

Wat zijn jullie plannen voor het weekend? Ik heb me laten vertellen dat het een mooi herfstweekend wordt. Wij hebben een feestje (met als thema "Koningsblauw" - dat wordt nog een uitdaging, ben ik bang) en gaan eten bij familie. Hier nog wat fijne tips en links...

- Met mijn dochters ging ik in de vakantie naar deze kinderboekwinkel en daarna naar deze kleine, gratis tentoonstelling. Komende maandag, 27 oktober, is er in de centrale bibliotheek van Rotterdam bovendien een lezing en meet&greet met deze illustratrice!

- Mocht het toch nog met bakken uit de hemel komen, dan is dit het boek om uit de kast te trekken!

- Volgende week vrijdag is het Halloween. Als ik nog ergens tijd heb dit weekend, ga ik deze zeker proberen te maken.

Fijn weekend!

Hallo herfst!

Door al dat mooie weer van de afgelopen weken was ik vergeten dat het toch al midden oktober is. Lekker met de tuindeuren open een kopje koffie drinken en zonder jas aan de deur uit. Sterker nog, ik heb een paar weken geleden met oudste dochter in een zomerjurkje kastanjes staan rapen in het plaatselijke park. En nog ging er geen belletje rinkelen - kastanjes in de zomer...wake up! 

Gisteren werd ik eindelijk met mijn neus op de feiten gedrukt toen ik (met jas aan) door een klamme regenwolk door Utrecht liep. Gelukkig wel op weg naar wat leuks.

Vlak bij de Dom heb ik samen met An van Tarte taart An bijgepraat en plannen gemaakt onder het genot van gigantische punten taart, dampende koppen thee en, om deze zoete ochtend in stijl af te maken, knapperige Jitterbuggs. Met mijn hoofd vol plannen en in mijn achterhoofd dat Zweedse zandkoekje met Meringue ben ik weer in de trein gestapt. Had ik dat koekje niet ergens eerder langs zien komen?

Aha! In The Kinfolk Table, hét kookboek van hipsters around the world; gekocht voor de mooie fotografie (hmm, dit klinkt wel heel erg als "ik koop de Playboy voor de journalistieke artikelen". Maar serieus, kijk maar eens hier). Hier wordt het echter als Deense specialiteit aangeprezen en bovendien voorzien van een laagje jam.
Omdat ik bij vallende blaadjes, suizende boomtoppen en natte straten met donkere wolken erboven altijd zin krijg om iets te bakken, ben ik aan de slag gegaan. In plaats van frambozen gebruikte ik bramen en bramenjam - het is tenslotte herfst!

Meringue-bramen koekjes volgens het Kinfolk recept 

Nodig
125 gr. zoute roomboter op kamertemperatuur
240 gr. suiker
2 grote eieren, gesplitst en op kamertemperatuur
210 gr. bloem
bramen en bramenjam

Plaats een rooster in het midden van de oven en verwarm deze voor tot 175 graden.
Mix de boter en de helft van de suiker samen met de ei-gelen en bloem tot een compact deeg. Rol uit op een stuk bakpapier en bak in vijf minuten of tot ze knapperig beginnen te worden. Haal de koek uit de oven en breng de oventemperatuur terug tot 150 graden.
Klop nu de eiwitten met de mixer in 1 minuut tot ze beginnen te schuimen en voeg dan geleidelijk de andere helft van de suiker toe. Mix tot het eiwit pieken vormt.
Smeer nu de jam naar smaak over de koek. Daar over heen smeer je voorzichtig het eiwit uit. Bak een uur in de oven of tot de Meringue droog en licht begint te kleuren.
Laat minstens een uur afkoelen, breek in stukken en serveer met verse bramen.

Een groot succes was het. Te meer omdat mijn oven het langzaam begint te begeven en niet heel heet meer wordt. Ideaal dus om Meringue te bakken! 

Ben wel benieuwd hoe dat binnenkort gaat als er hier een door meneer-de-echtgenoot gewonnen thuiskok komt koken. Waarschijnlijk vier gangen gebakken schuim opgediend door de met de kok meegekomen keukenelfjes. We'll see! 

Ceci sont les couleurs de nos vacances

Zomervakantie - trampoline springen en logeren

Dan heb je volgens mij een goede zomervakantie - als het vervelendste tot nu toe is dat je een spiertje overbelast hebt in je been omdat je teveel op de trampoline hebt gesprongen. 

Het overkwam oudste zoon een paar weken geleden. Enig melodrama is hem niet vreemd en dus heeft hij dagen rondgelopen met een moeilijk gezicht en met - zodra hij in het zicht liep - een slepend been. Bij elke huishoudelijke opdracht reageerde hij bovendien met een bejaard "dat kan ik nu niet, want ik heb een slecht been". Gelukkig is mantelzorg nooit ver weg als je tweeling bent; zijn broer heeft dagen zijn sokken voor hem aangedaan.

De dames hadden ondertussen andere zaken aan hun hoofd: een zusterlijke logeerpartij. 

Vanaf dat ze twee zijn slapen ze, wegens ver uiteenlopende karakters en dito meningsverschillen, op aparte kamers. Deze vakantie hadden ze echter ineens besloten dat ze bij elkaar wilden logeren. 

Niet op een doordeweekse dag dachten 'meneer-de-echtgenoot' en ik nog - niet iedereen heeft immers zes weken vrij. Helaas bleek er geen houden aan. 

Iedere avond na het naar bed brengen ("Ik vind jullie de allerliefste papa en mama van de hele wereld en nu ga ik lekker slapen, welterusten") trippelde oudste dochter rustig naar haar zusje om vervolgens met een verontwaardigd "maar hoe weten jullie dan dat ik hier ben?" weer teruggestuurd te worden. 
"Omdat papa's en mama's nou eenmaal alles weten" bleek niet meer afdoende. Uiteindelijk trok ze zelf haar conclusies en zette haar deur op exact dezelfde kier als hij bij het naar bed brengen stond en legde als een professionele voortvluchtige een stapeltje knuffels onder haar deken. En omdat we de allerliefste papa en mama zijn, hebben we haar toen maar laten liggen.

Waterballonnen

"If you never did you should.

These things are fun and fun is good."

------

Dr. Seuss

Waterballonnen: nu overal per kilo te koop met een onhandig plastic opzetstuk voor op de kraan. Die past uiteraard nooit op de kraan thuis waarna het gefrummel om er water in te krijgen begint. 

En als die hobbel uiteindelijk genomen is, volgt het onhandige geglibber om met natte vingers een knoopje te krijgen in het veel te korte uiteinde. Meestal eindigen we allemaal gefrustreerd, chagrijnig, en voortijdig zeiknat van de ballonnen die uit elkaar knallen tijdens het vullen of uit je handen glijden bij het dichtknopen.

Maar wat blijkt op deze snikhete eerste vakantiedag? Gewone ballonnen werken veel beter: passen om elke kraan, er kan meer water in (wel even oppassen met blazen daarna) en zonder knoop kan je ze de lucht in gooien waarna er een sierlijke vlucht van de ballon volgt, inclusief een spetterende waterstaart. 

Down the rabbit hole

De laatste weken waren zo hectisch en druk dat ik het gevoel heb een vrije val gemaakt te hebben "down the rabbit hole". 

Uiteraard waren daar weer de standaardzaken die het einde van een schooljaar nou eenmaal met zich meebrengt: Avondvierdaagse, juffendag, toetsweken en uitdeelmomenten. Tel daar werk en vier kinderen die ineens acuut uit al hun schoenen waren gegroeid bij op (met als gevolg dat ik op de heetste dag van het jaar tot nu toe met vier kinderen in het centrum van Rotterdam in de uitverkoop heb rondgedoold) en je hebt al een aardig vol programma. 

Ik zat echter ook nog midden in de afronding van mijn studie aan de Fotovakschool; een bijna fatale combinatie zo bleek toen ook nog de computer, halverwege mijn portfolio, met een hevige koortsstuip de geest gaf. 

Om in het sprookjesthema van mijn vorige post te blijven: uiteindelijk is alles goed afgelopen en leven we op dit moment nog lang en gelukkig. Maar er waren momenten dat ik het gevoel had dat ik als de vrouwelijke equivalent van de Mad Hatter zou eindigen: tot in lengte van dagen thee schenkend (of in mijn geval Pinot Gris in vale Ikea glazen) met twee tweelingen die elkaar continu tegenspreken en een rode Cheshire Cat met een haarbal aan mijn zij. 

Drie foto's van mijn afstudeerserie staan in deze post. De totale serie zet ik deze week op mijn website, annekruitfotografie. Reden om weer eens een kijkje te nemen!