Glow-in-the-dark-momenten 2014

Het wemelt traditioneel van de jaaroverzichten in deze periode. Leuk, maar niet voor mij weggelegd omdat ik meestal simpelweg de tijd niet heb om het jaar te overdenken, laat staan om er een visueel aantrekkelijk overzicht van te maken. Voornamelijk omdat ik traditiegetrouw lig bij te komen van het kerstgedruis onder een tegen deze tijd hevig uitvallende kerstboom. 

Maar alles is anders dit jaar. Ik doe het rustiger aan (of dat probeer ik althans) en heb leuker werk waardoor ik meer energie overhoud voor de dingen die ik echt belangrijk vind (familie, tijd voor mezelf, mijn fotografie en dit blog). Zelfs Edgar, onze rode huiskater, lijkt tot rust te zijn gekomen. En de kerstboom (die ik voor een godsvermogen heb aangeschaft met jongste zoon) heeft ook nog geen naald laten vallen. Het is een bijzonder jaar.

Daarom...en aangezien het nu kerstvakantie is en mijn kinderen al twee dagen aan het logeren zijn, heb ik ineens wel de tijd om terug te denken aan alle momenten die er uitsprongen dit jaar: de kalme wintervakantie, de rustige wandelingen met mijn moeder, de eerste Koningsdag waarvoor ik medailles maakte voor de orde van de oranje sinaasappel, het dagje Efteling met de hele familie (inclusief opa en oma's), het waterballonnengevecht, het inspirerende reisje naar Edinburgh, mijn afstuderen aan de Fotovakschool met een "uitstekend", de warme zomervakantie, de warme herfst, mijn eerste en succesvolle poging om stoofpeertjes te maken en de kerstfotoshoots. 

Het zijn de momenten waar ik blij van word en die 's nachts opgloeien in het donker als ik in bed lig en niet kan slapen: de "glow-in-the-dark-momenten" van 2014.

 

Stille nacht

Kerstkaart 2014

Was november stressvol, december is hier altijd nog drie keer erger met zijn kerstetentjes, kerstvieringen, kerst-inns, kerstversieringen thuis en kerstontbijten. Die kerstontbijten: met vier kinderen die op een onchristelijk tijdstip met kersterig voedsel op school dienen te verschijnen, ben je al snel een nachtelijk cateringbedrijf waarbij vergeleken de sfeer in de keuken van tv kok Gordon Ramsey aanvoelt als een zoete Disneyfilm. Maar ook het maken van de kerstkaart kan "behoorlijk uit de klauw escaleren".

Om met net iets meer voor de dag te komen dan "lachende kindjes voor de kerstboom", ben ik dit jaar wellicht iets doorgeschoten. Ik heb avonden sterren en bolletjes zitten knippen, goedkope Action-veren aan visdraad geregen en andere attributen verzameld. Niet alleen omdat ik onze eigen kerstfoto wilde maken, maar ook omdat ik andere families had uitgenodigd om op de foto te komen in de eerste "pop-up fotostudio" in onze huiskamer.
Resultaat was dat we van vrijdagmiddag tot zondagavond tussen een verzameling opgestapelde meubels hebben gebivakkeerd (overigens wel mooi uitgelicht door de gehuurde studiolampen), pizza's uit dozen etend en onderwijl vragen beantwoordend als "Mama, hoe heten die besjes ook al weer die op de wc liggen?". Je moet het ergens kwijt - bovendien is dat de enige plek in huis waar een constante gevoelstemperatuur heerst van -5. Blijven ze mooi vers!

Door alle voorbereidingen is alles wel vlekkeloos verlopen. Nou ja, bijna dan...het enige gezinslid met schoenen aan staat achteraan.
Binnenkort in uw brievenbus dus een fijne kerstkaart met een heleboel kerstsokken er op! The devil is in the details! Gelukkig heb ik een jaar lang de tijd om de volgende kerstkaart uit te denken.

November stress

Inmiddels zijn we in december en heerst er een koortsachtige spanning in Huize Circus Edgar. Schoenen worden gezet, Sinterklaasliedjes worden gefinetuned tot schunnige versies, speculaas wordt gebakken en surprises worden in elkaar geknutseld. De gebruikelijke zaken dus voor deze tijd van het jaar.

Maar vorige week heerste er heel andere dingen: keelontsteking en buikgriep. 

Zelf liep ik met een blaasontsteking door Antwerpen, wat je een heel nieuwe kijk op een stad geeft kan ik verklappen. Zo heb ik cafe's bezocht waar ik anders nooit iets was gaan drinken (met hol borrelende wc's in muffe kelders) en een nachtapotheker geraadpleegd die niet had misstaan als hoofdkarakter in een boek van Stephen King. Desondanks heb ik er een geweldig weekend gehad, mede dankzij het altijd fijne gezelschap van mijn grote zus.

Dat valt niet te zeggen van oudste dochter, die de hele afgelopen week met een fikse keelontsteking op de bank heeft doorgebracht. Uiteraard wilde ze, ondanks 39 graden koorts en bijpassende rode blos, geen medicijn. Want dat is vies. En naar de dokter heb ik haar alleen gekregen onder groot protest en met het vooruitzicht op een cadeautje. 

Een ware uitputtingsslag dus. Tel daar het rondsluipende buikgriepvirus bij op dat diverse gezinsleden op de meest ongepaste tijden trof en je hebt het recept voor een onrustig weekje. 

Om in deze tijden van wanhoop mijn kinderen niet ook nog met een verantwoorde maaltijd van geblancheerde broccoli met Chiazaad en gestoomde witvis lastig te vallen, aten we bij wijze van uitzondering midden in de week ovenpatat. En daar doen mijn kinderen, om een en ander net over het randje van ongezond naar onverantwoord te tikken, een sloot Maggi overheen. 

Oudste zoon, als enige nog niet ten prooi gevallen aan welk virus dan ook, zat heerlijk van deze onverwachte delicatesse te genieten toen hij ineens stopte met eten en met grote angstige ogen naar het potje Maggi keek.   

Ik: "Is er iets?"

Oudste zoon: "Mam, dit is echt heel erg overdatum!!!" 

Ik: "Dat zal wel meevallen, bovendien is Maggi volgens mij eeuwig houdbaar."

Oudste zoon: "Maar hier staat 'sinds 1895'!"

Aha, bang dat hij vanuit onverwachte hoek alsnog geklopt zou worden door stomende koorts en een reutelende buikloop. 

Franse stoofpeertjes

In de vorige post had ik het al over de peertjes die bijna heksensoep waren geworden. Gelukkig heb ik ze op tijd van dit troosteloze einde kunnen redden want wat werden ze mooi toen ik ze uiteindelijk stoofden. En heerlijk bovendien! 

Normaal zou ik nooit denken aan iets als 'peertjes stoven' (is dat niet heel ingewikkeld, met melige, laffe peren als resultaat?) maar ik kreeg een zak vol schattige exemplaren cadeau en alsof het lot er mee speelde, ontving ik niet veel later via de post het kookboek van Mimi Thorisson, "A kitchen in France" (een absolute kerstcadeautip voor mensen die van lekker koken, Frankrijk en mooie fotografie houden!).
Het staat vol heerlijke Franse recepten, mooie verhalen en werkelijk schitterende foto's (gemaakt door haar echtgenoot Oddur Thorisson). Naast dat ik gelijk zin kreeg om naar een Frans château te verhuizen met de familie en er daar ook nog maar een roedel katten bij te nemen (hoewel zij 20 honden hebben, maar daar begin ik natuurlijk niet aan), kreeg ik ook enorme zin om te koken. En dan niet een ordinair roerei met wat kruiden, maar voor mijn doen best ingewikkelde, Franse dingen. 

Helaas viel dit nieuwe kookelan exact samen met een oven die er mee op hield. Naast wat afgebroken knopjes, een kapot handvat (lang leven duct tape!) en een ingebouwde wekker die het precies een week heeft gedaan, werd hij nu ook niet meer warm. Jammer dat ik daar pas achter kwam toen de ovenpatat al anderhalf uur bleek lag te sudderen en mijn kinderen om half zeven groen van de honger aan de inhoud van de fruitschaal begonnen. De grote grill er maar overheen gegooid en gelijk de "witgoedman" gebeld.  

Inmiddels zijn we een nieuw verwarmingsonderdeel, een bak met geld en een woelig levensverhaal van de witgoedman verder maar hij doet het weer als een zonnetje. En nu ben ik niet meer te stuiten.
De stoofpeertjes van Mimi ( Pears à la Médocaine - er gaat een hele fles rode wijn in!) waren het eerste dat ik maakte en het was het wachten meer dan waard! Ik serveerde het met de roomkaastopping van de wortelmuffins van Sophie Dahl waar ik eerder al over schreef. Hieronder het door mij vertaalde recept, inclusief dat van de Engelse creme. De credits gaan uiteraard geheel naar Mimi en Sophie.

Pears à la Médocaine

Nodig

6 à 8 stoofperen

ongeveer 750 ml droge, rode wijn

350 gr suiker

1/2 vanillestokje (zaadjes er uit geschraapt, maar bewaar ook het stokje!)

1 kaneelstokje

2 laurierblaadjes

2 steranijsjes

Gooi alles (behalve de peertjes) bij elkaar in een pan met een dikke bodem, roer totdat de suiker is opgelost en breng aan de kook. Zet de peertjes er voorzichtig bij, doe de deksel op de pan en laat ze ongeveer 30 minuten zachtjes sudderen. 

Laat de peertjes goed afkoelen en zet ze dan, in de siroop, minimaal 24 uur in de koelkast.  

Heerlijk in combinatie met:

Roomkaasmengsel van Sophie Dahl

Nodig

250 gr roomkaas (ik gebruikte mascarpone)

60 gr poedersuiker

andere helft van het vanillestokje (maar dit keer alleen de zaadjes)

geraspte schil en sap van 1 citroen

Klop de roomkaas met de poedersuiker en de vanillezaadjes door elkaar. Voeg dan de geraspte schil en beetje bij beetje het sap van de citroen toe. Proef tussendoor of het niet te zuur wordt. 

Bon appétit en enjoy!

De foto's van mijn meiden maakte ik trouwens afgelopen zondag gewoon hier in Rotterdam en bleken prachtig te combineren met de peertjes! Een Frans-Engelse post met een Hollands tintje dus.

Spinnencake en heksensoep

Halloween is hier thuis inmiddels uitgegroeid tot een gigantisch verkleed- en snoepfestijn. Hoewel dat eerste vooral een noodzakelijk kwaad is om zoveel mogelijk snoep binnen te halen en het helaas dus vooral uitloopt op het laatste. "Nee mama, dat zakje is veel te klein...dat moet echt groter", kreeg ik te horen toen ik ze een diepvrieszakje (nota bene extra groot!!) wilde meegeven op hun tocht. Uiteindelijk zijn ze vertrokken met ieder een stevig formaat Albert Heijn tas. Die ze aan het einde van de avond bulkend vol weer binnen sleepten. 

Ik heb zelf een wat romantischer beeld bij het hele gebeuren. Bij Halloween denk ik aan kunstig uitgeholde pompoenen met flikkerende kaarsjes er in, zelfgefreubelde spinnencake en heerlijke, dampende heksensoep (bijvoorbeeld van pompoen, kastanje of knoflook). 

Helaas heeft heksensoep in ons huis inmiddels een heel andere connotatie. Twee winters geleden heeft 'meneer-de-echtgenoot' eens weken rondgereden in een auto waarin een wolk niet te traceren mestlucht hing. Ik denk dat het begin maart was dat er, na een grondige inspectie door hem, een zak met spruiten uit de achterbak tevoorschijn kwam. "An, weet jij wat dit is?" 

Het bleek een nog na dampend rekwisiet van een modeshoot van begin januari. Van de knapperige spruitjes had ik een leuke winterketting geregen die het op de foto heel leuk deed maar die, achter in de auto met de verwarming op "kernsplitstemperatuur", iets minder goed tot zijn recht kwam.  

Een paar weken terug, tijdens een ritje naar de plaatselijke dierentuin, had 'meneer-de-echtgenoot' een déja-vu. Of liever gezegd een déja-senti: een behoorlijke mauvaise odeur vulde de auto. En inderdaad, halverwege de rit hield jongste dochter triomfantelijk een zak met stinkende prut omhoog. Wat eens heerlijke sappige tomaten van oma's moestuin waren, was nu een klotsende bruine heksensoep in een plastic zak geworden. Zelfs met alle ramen open en een extra dot gas lukte het niet om de lucht weg te krijgen.

Ik heb mijn leermomentjes inmiddels dus wel gehad. Toch duurde het laatst nog een dag of drie voordat ik dacht aan de zak met schattige stoofpeertjes die ik van An had gekregen tijdens een verjaardag in Breda (waar ik met de auto heen was gegaan!). 

Inmiddels zijn die gelukkig succesvol verwerkt tot een heerlijk nagerecht, met dank aan een geweldig recept van Mimi Thorisson. Maar daarover in een later blogje meer!

Fijn herfstweekend!

Wat zijn jullie plannen voor het weekend? Ik heb me laten vertellen dat het een mooi herfstweekend wordt. Wij hebben een feestje (met als thema "Koningsblauw" - dat wordt nog een uitdaging, ben ik bang) en gaan eten bij familie. Hier nog wat fijne tips en links...

- Met mijn dochters ging ik in de vakantie naar deze kinderboekwinkel en daarna naar deze kleine, gratis tentoonstelling. Komende maandag, 27 oktober, is er in de centrale bibliotheek van Rotterdam bovendien een lezing en meet&greet met deze illustratrice!

- Mocht het toch nog met bakken uit de hemel komen, dan is dit het boek om uit de kast te trekken!

- Volgende week vrijdag is het Halloween. Als ik nog ergens tijd heb dit weekend, ga ik deze zeker proberen te maken.

Fijn weekend!